Czym właściwie jest zbawienie?

Czym właściwie jest zbawienie?
Wielu myśli o nim głównie w kategoriach doświadczenia: pokoju serca, przemiany życia, nowego początku. I rzeczywiście – Ewangelia przynosi pokój i przemienia człowieka. Jednak Biblia mówi o zbawieniu przede wszystkim w kategoriach prawnych. Problem człowieka nie jest jedynie emocjonalny czy moralny. Jest sądowy. Stoimy przed świętym Bogiem jako winni. „Wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej”, a „zapłatą za grzech jest śmierć”. To nie jest metafora. To wyrok.
Bóg jest miłością, ale jest także sprawiedliwym Sędzią. Sprawiedliwość domaga się kary. I właśnie tutaj zaczyna się dobra nowina. Jezus Chrystus nie przyszedł jedynie, by dać nam przykład albo poruszyć nasze serca. Przyszedł jako Zastępca. Ten, który „nie znał grzechu”, został za nas grzechem uczyniony. Na krzyżu dokonała się rzeczywista wymiana: nasza wina została przypisana Jemu, a Jego sprawiedliwość może zostać przypisana nam. On poniósł karę, która należała się nam, abyśmy my mogli stanąć przed Bogiem jako usprawiedliwieni.
Gdy człowiek rodzi się na nowo przez Ducha Świętego otrzymując wiarę w Chrystusa, Bóg ogłasza nad nim wyrok: „sprawiedliwy”. Nie dlatego, że stał się bezgrzeszny. Nie dlatego, że zasłużył na drugą szansę, lecz dlatego, że sprawiedliwość Chrystusa została mu przypisana. Usprawiedliwienie nie jest procesem stopniowego poprawiania się. Jest aktem sądowym, jednorazowym i ostatecznym. „Nie ma potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.” To znaczy, że sprawa została zamknięta. Dług został spłacony. Wyrok został wydany.
Zbawienie nie jest więc współpracą, w której człowiek dokłada coś od siebie, by zasłużyć na przychylność Boga. Jest łaską. Wiara nie jest zapłatą ani wkładem w transakcję. Jest pustą ręką, która przyjmuje dar. Wszystko zostało wykonane przez Chrystusa. Dlatego na krzyżu padły słowa: „Wykonało się.”
A przemiana życia? Ona przychodzi. Ale jako owoc, nie jako przyczyna. Najpierw Bóg zmienia nasz status przed sobą, potem zmienia nasze serce i nasze drogi. Nie jesteśmy przyjęci dlatego, że się zmieniliśmy. Zmieniamy się dlatego, że zostaliśmy przyjęci.
Ewangelia jest dobrą nowiną właśnie dlatego, że ogłasza wyrok łaski nad winowajcą.
Nie mówi: „postaraj się bardziej”.
Nie mówi: „zrób pierwszy krok”.
Nie mówi: „najpierw zdecyduj, a potem zostaniesz zbawiony”.
Mówi: „Chrystus zapłacił. Uwierzyłeś? Jesteś usprawiedliwiony.”
Pytanie pozostaje jedno: czy jesteś w Chrystusie?