Joseph Caryl


Joseph Caryl urodził się w Londynie w 1602 r., w rodzinie arystokratycznej.
Kształcił się w Exeter College w Oksfordzie, gdzie wyróżniał się w dyskusjach.

W 1625 r., uzyskał bakalaureat nauk Humanistycznych, a w 1627r. Magisterium (Master od Arts). Początkowo służył jako wikary Battersea w hrabstwie Surrey.
W latach 1632-1647 służył jako kaznodzieja -wykładowca na stanowisku ufundowanym przez towarzystwo prawnicze Lincoln’s Inn w Londynie. Wybrano go ponieważ był „dotknięty purytanizmem” i cieszył się „sympatią i poklaskiem”.


W latach 40-tych XVII wieku Caryl czternastokrotnie wygłaszał kazania przed Długim Parlamentem Tylko Stephen Marshall wygłaszał kazania przed parlamentem częściej. W kwietniu 1642r. Parlament powołał do życia zgromadzenie teologów, które miało obradować nad rozwiązaniem kwestii dotyczących wiary, ustroju i liturgii Kościoła narodowego. Independenci wahali się, obawiając się, że uczestnictwo w tym zgromadzeniu spowoduje związanie ich sumień powziętymi na nim postanowieniami.


Thomas Goodwin oraz Joseph Caryl wykorzystywali nawet kazalnicę w Parlamencie do wygłaszania kazań przeciwko przyjęciu ustroju Kościoła,który byłby zagrożeniem dla ich przekonań w zakresie prawdziwego kultu oraz służby Bożej.
Caryl został wybrany do udziału w obradach Westminsterskiego Zgromadzenia Teologów, gdzie dał się poznać jako gorliwy zwolennik „Uroczystej ligi i przymierza”, umiarkowany Independent, a także obrońca poglądu, że do Kościoła należy wprowadzić dodatkowo urząd nauczyciela („doktora”), mający istnieć równolegle do urzędu pastora.
Był on jedynym Independentem wyznaczonym przez Parlament do pracy w komisji mającej na celu ograniczenie popularyzacji antynomizmu.
Caryl stał się jednym z egzaminatorów odpowiedzialnych za zatwierdzanie duchownych na wakujące w kościołach urzędy. Był także redaktorem odpowiedzialnym za dopuszczanie materiałów teologicznych do wydruku.
W 1645 Caryl objął po Corneliusie Burgessie posadę duchownego w kościele Świętego Magnusa Męczennika, niedaleko Mostu Londyńskiego.
Pełnił tę służbę przez siedemnaście lat. W międzyczasie zrealizował także imponującą ilość innych zadań. W 1658r. opublikował gramatykę języka greckiego, a trzy lata później leksykon angielsko- grecki, którego był głównym autorem.
Od 1649 -1660r. Był jednym z lektorów w opactwie Westminsterskim. Wykonywał różne funkcje w służbie Parlamentu i zaprzyjaźnił się z Oliverem Cromwellem.
Po restauracji Monarchii w 1662r. Caryl został usunięty ze swego beneficjum za nonkonformizm.
Caryl zmarł 25 grudnia 1673 roku doświadczając pokoju i pełni zapewnienia wiary. Na krótko przed śmiercią poprosił, aby pozostawiono go samego.
Pogrzebany został w College Hill. Jego następcami w zborze, który po jego śmierci połączył się, że zborem Johna Owena przy Leadenhall Street byli David Clarkson oraz Isaac Watts. Henry Dorney, autor „Divine Contemplations”[Rozważań o Bogu], wyraził się o Carylu następująco: „Żył tak, jak nauczał z kazalnicy”.

Źródło: „Purytanie-Biografia i dzieła”. Joel R.Beeke, Randall J.Pederson