Oczekuj Pana. Psalm 27,14

Czekanie może wydawać się łatwą rzeczą, ale jest jedną z postaw, jakich chrześcijański żołnierz uczy się latami. Marsz i bieganie są o wiele łatwiejszym zajęciem dla Bożych wojowników niż spokojne czekanie. Kiedy duch jest najbardziej ochoczy i z niepokojem pragnie służyć Panu, lecz nie wie co ma zrobić, następuje konsternacja. Cóż wtedy robić? Martwić się i rozpaczać? Uciec w tchórzostwie, zwrócić się do prawej ręki w strachu lub wyruszyć w zarozumiałości? Nie, po prostu czekaj. Ale czekaj w modlitwie. Wzywaj Boga i powierz Mu swoją sprawę; powiedz Mu o swoich trudnościach i proś, by spełnił swoją obietnicę pomocy. Mając dylematy słodko jest być pokornym jak dziecko i w prostocie duszy czekać na Pana.

Pewne jest, że będzie z nami dobrze, jeśli czujemy i znamy naszą własną głupotę, i z całego serca chcemy być prowadzeni przez wolę Boga. Ale czekaj wierząc. Wyraź swoją niewzruszoną ufność w Nim. Niewierne, nieufne czekanie jest tylko obrazą Pana. Wierz, że jeśli zmusi cię pozostawać nawet do północy, to przyjdzie On we właściwym czasie; wizja nadejdzie i nie będzie zwlekać. Czekaj w cichej cierpliwości bez buntowania się z powodu udręki, ale błogosławiąc twojego Boga za nią. Nigdy nie szemraj przeciwko drugiej sprawie, jak uczyniły to dzieci Izraela przeciwko Mojżeszowi; nigdy nie pragnij znów powrócić do świata, ale zaakceptuj sprawę taką, jaka jest i z całego serca, bez swoich własnych planów i swojej woli, powierz ją w ręce twojego Boga przymierza i powiedz: „Teraz Panie, niech się stanie nie moja wola, lecz Twoja”.

Nie wiem co mam czynić; moja sytuacja wydaje się beznadziejna, ale będę czekał, aż uspokoisz fale lub wypędzisz moich nieprzyjaciół. Będę czekał, jeśli zachowasz mnie przez wiele dni, bo moje serce jest nastawione tylko na Ciebie, o Boże, a mój duch czeka na Ciebie w pełnym przekonaniu, że jeszcze będziesz moją radością, moim zbawieniem, moim schronem oraz moją warownią”.

Spurgeon’s Mornings and Evenings

Tłumaczenie Michał Stefanoff